Umut

Pers sultanı iki adamı ölüme mahkûm etmiş. Sultanın atını ne kadar sevdiğini bilen mahkûmlardan bir tanesi, hayatını bağışlarsa, bir yıl içinde ata uçmayı öğretebileceğini söylemiş. Kendini dünyadaki tek uçan ata binerken hayal eden sultan bunu kabul etmiş.

Diğer mahkum, inanmayan gözlerle arkadaşına bakmış ve,

“Atların uçamadığını biliyorsun. Nasıl olup da böyle delice bir fikirle çıkabildin ortaya? Yalnızca kaçınılmazı geciktiriyorsun o kadar!”

“Pek değil.” demiş birinci mahkûm.

“Kendime dört özgürlük şansı veriyorum:

Birincisi, sultan bu yıl ölebilir.

İkincisi, ben ölebilirim.

Üçüncüsü, at ölebilir.

Ve dördüncüsü,

belki ata uçmayı öğretebilirim…”